αλλά η κατηγορία δεν περιλαμβάνει μόνο την εξύβριση ασφαλώς, αλλά και δήθεν διέγερση σε τέλεση κακουργήματος-αφαίρεση ζωής.

Όποιος ανέτρεξε και διάβασε το blog του ανθρώπου αυτού, ασφαλώς και δεν είδε καμία προτροπή σε αφαίρεση ζωής. Διαβάσαμε φυσικά απειράριθμες ύβρεις και συκοφαντικές δυσφημήσεις κατά πολλών δημοσίων προσώπων, κυρίως δημοσιογράφων. Χυδαιότατες ύβρεις χωρίς αμφιβολία και σε κάθε περίπτωση κατακριτέες.

Αλλά από το σημείο αυτό, ως το σημείο όπου ένα έγκλημα κατασκευάζεται ή τραβιέται απ'τα μαλλιά για να προκαλέσει την άρση του απορρήτου και την σύλληψη ενός πολίτη υπάρχει τεράστια απόσταση.

Αλίμονό μας αν το πρόβλημά μας είναι ότι κάποιος μας βρίζει, και τον κατηγορούμε ότι θέλει να μας σκοτώσει, μόνο και μόνο για να προκαλέσουμε την σύλληψή του.

Εξηγήσεις: Ο νόμος δεν επιτρέπει -και ορθώς- την άρση απορρήτου για αδικήματα όπως η εξύβριση και η συκοφαντική δυσφήμηση. Και είναι σαφές το γιατί: Διότι έτσι ο καθένας με αυτήν την δικαιολογία θα απεκάλυπτε τα προσωπικά δεδομένα του διπλανού του. Απέναντι στην τιμή και την υπόληψη, υπάρχει το αγαθό του απαραβίαστου της ιδιωτικής μας ζωής από το κράτος το ίδιο και τους τρίτους.

Η εξύβριση και η δυσφήμηση είναι ποινικά κολάσιμες πράξεις στο μέτρο που τους αρμόζει σύμφωνα με το νόμο. Ποιος είναι αυτός που "τραβάει από τα μαλλιά" ένα έγκλημα μόνο και μόνο για να πετύχει μια σύλληψη;

Και μια δεύτερη ερώτηση: Αν στόχος των ύβρεων (γιατί μόνο ύβρεις διαβάσαμε στο εν λόγω blog και πουθενά προτροπή σε αφαίρεση ζωής) δεν ήταν ο πρόεδρος του mega αλλά ένας ανώνυμος και άσημος πολίτης, θα είχε επιδειχθεί ο ίδιος ζήλος για την σύλληψη του υπεύθυνου;
Θα είχε μετατραπεί η εξύβριση για τον καθένα από εμάς σε προτροπή για αφαίρεση ζωής ή θα περιγραφόταν το αδίκημα ως έχει, δηλαδή εξύβριση, δυσφήμηση και προσβολή κατά της τιμής και της υπόληψης, οπότε η άρση απορρήτου θα ήταν ανέφικτη;